Broholmer – opis rasy, charakter, pielęgnacja

Broholmer to spokojny, rodzinny molos z Danii, który osiąga 70–75 cm wysokości i waży 40–70 kg. Jest opiekuńczy wobec dzieci, czujny przy obcych oraz podatny na szkolenie, ale potrzebuje codziennego ruchu, przestrzeni i stałego kontaktu z człowiekiem. Sprawdź, jak wygląda jego charakter, zdrowie, żywienie i pielęgnacja.

Broholmer – pochodzenie i klasyfikacja rasy

Broholmer pochodzi z Danii, gdzie od dawna uchodzi za narodowy skarb. Jego przodkami były prawdopodobnie molosy sprowadzone z terenów Brytanii przez wikingów. Później krzyżowano je z dawnymi dogami niemieckimi, psami rzeźnickimi oraz mastifami angielskimi.

W średniowieczu te silne psy pilnowały gospodarstw, bydła i posiadłości szlacheckich. Brały również udział w polowaniach na grubą zwierzynę, w tym dziki. W XIX wieku planową hodowlę rozpoczął Niels Frederik Sehested, nadworny łowczy związany z zamkiem Broholm. Od jego posiadłości pochodzi obecna nazwa rasy.

Po II wojnie światowej broholmer niemal wyginął. W 1974 roku rozpoczęto poszukiwania osobników odpowiadających dawnemu wzorcowi, a następnie odbudowę populacji. FCI zatwierdziła rasę w 1982 roku, przydzielając jej numer wzorca 315.

W klasyfikacji FCI broholmer należy do grupy II, sekcji 2.1, obejmującej molosy w typie mastifa. Ma mocny kościec, szeroką głowę, głęboką klatkę piersiową i prosty grzbiet. Krótka, twarda sierść występuje w umaszczeniu płowym lub czarnym, czasem z białymi znaczeniami na piersi, łapach i końcu ogona.

Jaki charakter ma broholmer?

Ten duński molos łączy imponującą posturę z łagodnym usposobieniem. Jest spokojny, pewny siebie i zrównoważony, a wobec swojej rodziny pozostaje bardzo lojalny. Nie reaguje nerwowo na każdą zmianę, lecz uważnie obserwuje otoczenie.

Instynkt stróżujący należy do jego wyraźnych cech. Broholmer potrafi odstraszyć intruza samą sylwetką, jednak nie powinien przejawiać bezpodstawnej agresji. Wobec obcych może zachowywać dystans, dlatego potrzebuje rozsądnej socjalizacji od wieku szczenięcego.

Broholmer wobec dzieci i zwierząt

W domu zwykle jest cierpliwy, przyjazny i opiekuńczy wobec dzieci. Zabawa powinna odbywać się pod nadzorem dorosłych, ponieważ pies o masie kilkudziesięciu kilogramów może przypadkowo przewrócić małe dziecko. Przy prawidłowym wprowadzeniu do grupy dobrze funkcjonuje także z innymi psami i kotami.

Czy broholmer nadaje się do mieszkania?

Teoretycznie może przebywać w mieszkaniu, lecz jego rozmiary utrudniają codzienne życie na małej powierzchni. Znacznie lepiej czuje się w domu z ogrodem, choć sama posesja nie zastąpi spacerów. Potrzebuje wyjść poza teren nieruchomości, nowych zapachów i kontaktu z różnymi sytuacjami.

Codzienna aktywność powinna obejmować spacery oraz zadania angażujące głowę. Dobrze sprawdzają się zabawy węchowe, wyszukiwanie przedmiotów i spokojne ćwiczenia posłuszeństwa. U młodego psa trzeba ograniczać skoki, forsowne bieganie i częste pokonywanie schodów.

Jak wychować i szkolić broholmera?

Rasa jest pojętna, ale jej dawny użytkowy charakter wiąże się z pewną samodzielnością. Pies może czasem testować granice albo próbować samodzielnie ocenić sytuację. Jasne zasady, cierpliwość i konsekwencja pomagają utrzymać właściwy kierunek wychowania.

Najlepiej stosować pozytywne wzmocnienie. Pochwała, kontakt z opiekunem, zabawka lub mały przysmak budują motywację bez wywoływania presji. Sesje powinny być krótkie i urozmaicone, ponieważ monotonne ćwiczenia szybko obniżają uwagę.

Socjalizacja powinna obejmować ludzi, psy, ruch uliczny, różne podłoża oraz spokojne wizyty w nowych miejscach. Szczególną uwagę trzeba poświęcić kontroli instynktu stróżującego. Broholmer powinien nauczyć się, kiedy alarmuje opiekuna, a kiedy może odpuścić i odpocząć.

Przysmaki treningowe nie powinny przekraczać 10% dziennego zapotrzebowania energetycznego. Przy tak dużym psie nawet niewielkie przekarmianie szybko zwiększa obciążenie stawów.

Jak dbać o zdrowie i żywienie?

Broholmer uchodzi za rasę odporną, jednak jego masa i głęboka klatka piersiowa zwiększają ryzyko niektórych problemów. Najczęściej wymienia się dysplazję stawów biodrowych i łokciowych. Duński system hodowlany wymaga prześwietleń, co ogranicza rozmnażanie osobników z niepożądanymi wynikami.

U pojedynczych psów pojawiają się problemy skórne, choroby oczu lub serca. Opiekun powinien obserwować sposób poruszania się, niechęć do wstawania, zaczerwienienie oczu, kaszel oraz nagły spadek kondycji. Kontrole weterynaryjne, szczepienia i utrzymanie prawidłowej masy ciała mają realne znaczenie.

Skręt żołądka

Skręt żołądka jest stanem nagłym, na który narażone są rasy olbrzymie. W tej grupie podaje się częstość około 23–26 przypadków na 1000 psich lat. Ryzyko ogranicza karmienie mniejszymi porcjami, spowalnianie łapczywego jedzenia i zakaz intensywnego ruchu po posiłku.

Dorosły pies powinien otrzymywać jedzenie w dwóch lub trzech porcjach dziennie. Miska spowalniająca może pomóc, jeśli zwierzę połyka karmę zbyt szybko. Woda musi być dostępna stale, ale po dużym wysiłku pies powinien uspokoić oddech przed wypiciem bardzo dużej ilości.

Czym karmić broholmera?

Podstawą jadłospisu powinna być pełnoporcjowa karma dla ras dużych lub olbrzymich. W okresie wzrostu liczy się właściwy poziom energii oraz proporcja wapnia do fosforu, ponieważ broholmer dojrzewa nawet do 18–24 miesiąca życia.

Możliwe jest także żywienie gotowanym jedzeniem albo przez dietę BARF, opartą na surowym mięsie, podrobach, kościach oraz wybranych warzywach. Taki model wymaga precyzyjnego bilansowania składników. Niedobory minerałów lub nadmiar energii mogą zaburzyć rozwój układu kostnego.

Jak wygląda pielęgnacja broholmera?

Krótka sierść z gęstym podszerstkiem nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Zwykle wystarcza szczotkowanie raz w tygodniu, najlepiej gumową szczotką. Podczas linienia, które nasila się zazwyczaj dwa razy w roku, zabieg można wykonywać codziennie.

Kąpiel przeprowadza się wtedy, gdy pies mocno się zabrudzi lub zacznie nieprzyjemnie pachnieć. Ze względu na gabaryty łatwiej wykonać ją na zewnątrz albo w dużym pomieszczeniu. Trzeba użyć kosmetyku przeznaczonego dla psów i dokładnie wysuszyć podszerstek.

Opieka obejmuje także regularne czyszczenie uszu, kontrolę oczu i przycinanie pazurów. Zęby najlepiej szczotkować trzy lub cztery razy w tygodniu. Do codziennego życia przydadzą się mocne szelki, gruba smycz, stabilne legowisko oraz dwie stalowe miski o pojemności co najmniej 4 litrów.

Jak wygląda nabycie szczenięcia?

Broholmer pozostaje rzadką rasą poza Danią. Duński Klub Rasy ustala zasady hodowlane, wymaga członkostwa i pisemnego zobowiązania do przestrzegania regulaminu. Cena szczenięcia z rodowodem wynosi według podanych zasad około 2000 euro, a kupujący może zostać objęty obowiązkiem wykonania badań stawów i testów psychicznych.

Przy odbiorze szczenię powinno mieć metrykę, książeczkę zdrowia, informacje o szczepieniach i odrobaczeniach oraz umowę. Hodowca powinien pokazać wyniki badań rodziców, szczególnie dotyczące bioder i łokci. W Polsce dostępność rasy jest ograniczona, więc sprowadzenie psa często wymaga oczekiwania oraz starannego sprawdzenia dokumentów.

Miesięczne utrzymanie dużego psa obejmuje przede wszystkim karmę, profilaktykę weterynaryjną, przysmaki i wymianę akcesoriów. W podawanych szacunkach trzeba przyjąć około 350–400 zł miesięcznie, bez kosztów transportu, leczenia i zakupu wyprawki. Taki budżet należy uwzględnić przed rezerwacją szczenięcia.